W Białymstoku istnieje Białostockie Towarzystwo Esperantystów. Zostało ono założone przez Jakuba Szapiro w 1920 r. Wtedy funkcjonowało pod nazwą Towarzystwo im. Ludwika Zamenhofa. Działało do końca II wojny światowej. Odnowiło swoja działalność w 1991 r.

esperanto

Martin Schmitt / Flickr.com (CC BY-SA 2.0)

Z dziennika Ludwika Zamenhofa

Niezwykle ciekawą i godna szacunku jest postać Ludwika Zamenhofa, który urodził się 15 grudnia 1859 r. w Białymstoku. Zamenhof zrzekł się praw autorskich do książki, w której zastosował język esperanto po to, by język ten mógł stać się własnością wszystkich ludzi a nie tylko tych, którzy mieli pieniądze.

Doktor Esperanto

Nazwa języka pochodzi od pseudonimu Zamenhofa zastosowanego podczas pisania jego pierwszej, wspomnianej wyżej książki. Autor nazwał się wtedy Doktorem Esperanto. Praca Ludwika Zamenhofa nad nowym językiem nie była mile widziana przez jego ojca, który zniszczył rękopis pierwszej książki, pragnąc, by syn zajmował się tylko studiowaniem a dodatkowymi, niepotrzebnymi nikomu rzeczami.

Zamiłowanie do języków

Zainteresowanie esperanto jeszcze kilka lat temu kwitło. Teraz Światowy Związek Esperantystów ma swoich członków w 117 krajach. Stworzenie języka esperanto przez Ludwika Zamenhofa było możliwe, ponieważ znał on wiele języków: oprócz hebrajskiego dobrze mówił po rosyjsku, polsku, niemiecku, francusku, angielsku.

Zgłębiał tajniki łaciny i języka starogreckiego. Nauka języków obcych przychodziła mu łatwo i była jego pasją. Uczył się więc włoskiego i litewskiego. Po wydaniu książki o esperanto Zamenhof uczył się kolejnych języków.